خنده هایم را دیدی ؟
برق چشمانم را چطور ؟
دیدی چطور همه چیز برایم لذت بخش شد و دیگر به جز صدای خنده هایم هیچ صدایی را نشنیدم ؟
کاشکی بودی و میدیدی که کوچکت دارد آرام آرام بزرگ می شود
کاشکی بودی و می دیدی چه دوستهای خوبی دارم
کاشکی بودی و میدیدی که چقدر از بودن تک تکشان خوشحال بودم
و چقدر دوستشان دارم
کاشکی بودی و میدیدی که مامان چطور همه ی شب را در اتاقش به سر برد و می ترسید اگر بیرون بیاید بچه ها راحت نباشند
کاشکی بودی و میدیدی که چقدر مهربان است
امروز فکر کردم یک مادر حتی اگر بداخلاق ترین مادر دنیا هم باشد بودنش بهتر از نبودنش است
حالا فکر کن مادر من، که مهربانترین و دلسوزترین مادر دنیاست چطور می توانم اینهمه از دستش حرص بخورم ؟
اصلا اینها به کنار
گاهی آنقدر خوشبختم که حتی نمی توانم به خوشبختی ام فکر کنم
چطور می توانم با این همه خوشبختی این همه غر بزنم ؟
فکر کنم کم کم دارم آدم می شوم
خدا لعنت کند مرا اگر این بار هم غر زدم :)ا