« دسامبر 2006 | Main | فوریه 2007 »
I HAVE THE POWER
یه عالمه نوشتم
از خودم
از شادی هام
از انرژی باور نکردنی ای که دارم
از اینکه چقدر حس ِ زنده بودن دارم
از اینکه زنده ام
از اینکه حس می کنم همه ی تیکه های پازل رو درست سر جاشون گذاشتم
یا اینکه همه ی خونه های سودوکو رو درست پر کردم
از اینکه چقدر خوشحالم که اینقدر احساس رضایت دارم از زندگیم
از اینکه بعد از کلی وقت که دلم گرفته بود و همش غم داشتم
الان یه جور وصف نشدنی ای خوبم
خوشحال نیستم اما خیلی خوبم
لبخند رو لبامه
و حس رضایت و آرامش دارم
نوشتم که مثل وقتایی که نصف فیلم رو دیدی و دلت تالاپ تالاپ می زنه که بری بقیه اش رو ببینی
منم دلم تالاپ تالاپ می زنه واسه زندگی ِ خودم
تالاپ تالاپ می زنه که زندگی رو ادامه بدم
نوشتم که
این یه هفته صدای عزادار ی و دسته هایی که مدام پایین پنجره ام تکرار می شدن
بهم آرامش می دادن
گاهی گیجم می کردن و
دوباره یه آرامش عجیب
نوشتم که
دیدن صبا و آزاده و مونا
بهم انرژی داد
حسِ اینکه هیچی عوض نشده
و بهترین آدمای دنیا کنارمن
نوشتم که
خدایا مرسی
به خاطر بهترین دوستای دنیا، به خاطر وجود تک تکشون
نوشتم که
خدایا مرسی
به خاطر حس زنده بودنی که تو وجودمه
به خاطر همه چییییییییییییییییییییییییییییییز
همه رو نوشتم
و همه اش پرید
ناااااااااای ناااااااااااااااااااااای
حالا وااااااااااای وااااااااااااااااااااااااااااای
وای وای وای وای
حالا وااااااااااااااااااااااااای واااااااااااااااااااااااااااای
وای وای وای وایییییی
اوووووووووووووووووووه اووووووووووووووووووووووووووووه
دیش دام دارام دام دام
دارا دا دارام دام دام
من از شادی در پوست خود نمی گنجم
گرچه هنوز تموم تموم نشده اما باز هم اوووووووووووووووووووووووووووه اووووووووووووووووووووووووووووووه
دیم دارا دام دام
بریم دَدَر
من پایه ی هر گونه دَدَر هستممممممممممممممممممممممممممم
آزاده جونم کجاییییییییییییییییییییییییییییییی ؟:**ا
مونااااااااااااااااااااااااااااااااا ؟
نوووووووووشیننننننننننن ؟
صباااااااااااااا ؟
هادییییییییی ؟ هدییییییییییییییییییییی ؟ کجاااااااااااایییییییییین ؟:)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))ا
من دیوونه شدم فکر کنم ؟
در ضمن محیا خانوم چرا میای منو لو می دی نمی بینی اینجا خانواده زندگی می کنه ؟:)))))))))))))))ا
من اینقد آهنگ قری گوش کردم قر تو کمرم گیر کردههههههههههههههههههههه
چرا هیشکی مهمونی نمی گیرههه ؟:)))))))))))))))))))) با شما هستم آقای محترم
اوووووووووووووووووووووووووووووووووووه
اگه بدونین چقدر دلم برای همه ی همتون تنگههههههه
همش می رم تو فکر، همش عکساتون که به در و دیوار اتاقمه رو نگاه می کنم
سانااااااااااااااااااااااااااااااااز
نیووووووووووووشااااااااااااااااااااااا
مرجااااااااااااااااااان
بریم دَدَرررررررررررررررر، بریم مدرسه کارگاه علومممممممممممممممممممممممم
انگار که هیچی برام فرق نکرده
فاصله ی راهنمایی تا دبیرستان
یا دبیرستان تا دانشگاه هیچی نبوده
الکی به خودم میگم که دیگه مثل قدیم حرص و جوش امتحان رو نمی خورم
اما همش الکیه
هنوز هم خیلی وقتها حرص می خورم
هنوز هم سر درس خوندن کلی از مامان می ترسم
تو خونه
پشت میزم که هستم
همه اش یا دارم با کامپیوتر ور می رم یا دارم فکر میکنم
و در هر حال حواسم به درس نیست
تا صدای پای مامان نزدیک میشه زل می زنم به کتابایی که جلوی روم بازه
وقتی صدای در اتاقم نمیاد می فهمم که داشته می رفته تو اتاق خودش
یا شاید توی حموم
بعد دوباره با خیال راحت بر میگردم سر شیطونی های خودم
خودم هم خنده ام میگیره
انگاری هنوز هم فقط از ترس مامان درس می خونم
هیچ انگیزه ای ندارم
انگاری دیگه رمقی نمونده برام
فردا آخریشه
من هنوز یه فصل بیشتر نخوندم
قول میدم فردا که تموم شد، خوشحالی هام رو اینجا فریاد بزنمممممممممممممممم
مدت ها بود که اینجوری کتاب نخونده بودم
این روزای آخری، هر وقت تنها می شدم
کتاب رو می گرفتم دستم و شروع می کردم به خوندن
تا شاید به شیرین و رفتنش فکر نکنم
سعی می کردم سر خودم رو گرم کنم
اما بدون اینکه بفهمم وقت می گذشت و من
ساعت ها مشغول خوندن بودم
مدت ها بود که کتاب های به این قُطر من رو می ترسوند
و طاقت خوندن کتاب های طولانی رو نداشتم
شبی که شیرین رفت با اینکه دیر وقت بود باز هم تا ساعت ها بیدار موندم
و کتاب می خوندم.
دیشب هم، با آن همه خستگی نتوانستم بخوابم
تا ساعت 3 صبح بیدار بودم.
در سکوت شبانه ی خانه کتاب می خواندم و سعی می کردم به چیز دیگری فکر نکنم
کتاب قشنگی بود و سلما جذاب !!!!!!!ا
حالا که تمام شده من مانده ام و یک خلاء
خلاءِ تنهایی هایم
تنهایی هایی که تنها خدا و شاید آن زن فالگیر می دانند کِی پُر خواهد شد
همه چیز مثل برق و باد گذشت
هم این 5 هفته
هم آن 4 ماهی که در رویا بودم
* * *
دلم نمی خواهد به این 5 هفته فکر کنم
دلم نمی خواهد این دو سه روز آخر غصه بخورم
می خواهم بخندم
از اعماق وجودم
* * *
حالا خودم با دستهای خودم روزهایی که در رویا بودم را خراب کردم
این روزها تنها کاری که می کنم ساعتهای تنهاییم را زار می زنم
درست مثل همان سالهای قدیم
درست مثل بچه هایی که آب نباتشان را گم می کنند
با این تفاوت که من همه ی دریچه های امیدم را از دست داده ام
دیگر هر گز آب نباتم را پیدا نخواهم کرد
فرشته کوچولوی 5 ساله ی من که آروم اینجا خوابیدی و صدای نفس هات بهم آرامش میده،
کنارت خوابیدم و آروم قربون صدقه ات میرم
قربون اون همه پاکی ات
سادگی ات
مهربونیت
دعا می کنم
وقتی بزرگ می شی
هیچ وقت هیچ کس دلت رو نشکونه
برای اینکه
وقتی یه بار دلت شکسته بشه
تو هم یاد میگیری دل کسی رو بشکنی
بعد از اون این روند مدام تکرار میشه و
روزها می گذرن و
تو دل کسی رو می شکنی و
در ازاش کس دیگه ای دل تو رو می شکنه
و این دلای شکسته
زخم هایی میشن
که شبا
تورو به گریه می اندازن
پس برات دعا میکنم
که هیچ وقت کسی دلت رو نشکنه
و همیشه همینجوری
آروم و قشنگ بخوابی
بی هیچ دغدغه ای
بی هیچ قطره ی اشکی
بی هیچ فکری
