ترم سختی پیش رومه
حتی امیدی به این ندارم که آخ جون امتحانام تموم میشه و خوش میگذره
برای اینکه می دونم تا آخر تیر حداقل درگیر امتحان ها و پروژه های نوذری هستم
نوذری ای که جدیدا با کارهاش و خنده هاش خیلی خیلی دوست داشتنی شده
نوذری ای که دیگه منو نمی ترسونه
و من آرامش دارم
یه جور آرامش خاص همراه با لبخند
وقتهایی که پشت سر هم امتحان میدم و استرس ندارم خیلی خوبه
می تونم تصور کنم که اگه استرس داشتم این دو هفته و روزهای بعدش
چقدر می تونست عذاب آور باشه
اما حالا
بیخیالی نسبت به امتحان یه حس خوبی بهم میده
نه اینکه درس نخونم
اما یه جوری هستم که انگار خوب، اگه نرسیدم بخونم هم مهم نیست ( گرچه هنوز هم درس و نمره برام مهمه ) و این باعث میشه که آرامش داشته باشم
و از روزهای زندگیم لذت ببرم
و لبخند بزنم