گاهی وقت ها حس می کنم
خانواده یه معجزه است
که وجودش چه دور و چه نزدیک
نعمت باور نکردنی ایه

خیلی وقت ها شاید
فکر کردم به اینکه چرا اینقدر دوریم
یا اینکه چرا تو در بینمان نیستی

اما همیشه قدر لحظه هایم را می دانم
قدر وجود تک تکتان را
قدر این لحظه ها
قدر تک تک احساساتی که پیدا می کنم را
و همه ی لذت بردن هایم را

حسِ اینکه همیشه می دانم در زندگی ام
کسانی هستند که برایم می مانند

شادی را که می بینم
غرق لذت می شوم از این همه حس ِ مادری اش
از این همه آرامشش
از این همه وقتی که صرف بردیا می کند
از بردیایی که این همه ذوق وشوق دارد برای کلاس های تابستانی اش

غرق لذت و غرور هستم
از داشتن شیرین
شادی
مامان خوبم
و خودم

به بشقاب میوه روی میز اتاقم نگاه می کنم
غرق لذت از بودنش
دعا دعا می کنم زودتر از خانه برود بیرون
تا دیگر مجبور نباشم درس بخوانم

تناقض های کوچک زندگی ام را دوست دارم
و آن را با همه ی پستی ها و بلندی هایش
می پرستم