یه جور عجیبی ام
چند وقته که یه جور عجیبی خوبم
همه چیز خوب نیست
اما حسی که درون ِ منه خیلی خوبه
یه جوری که با هیچی به هم نمی ریزه
یه جوری که انگار به اتفاقهایی که دور و برم می افته کاری نداره
یه جور عجیبی ام
خوشبختم
می دونی؟
اینکه یاد هر چی می افتم لبخند میزنم
اینکه حتی الان که بغض دارم هم با لبخنده
احساس خوشبختی می ده بهم
یه عشقی تو وجودمه که بهم نیرو میده
نمی دونم
هر چی که هست
خیلی خوبم
به همتون فکر میکنم و لبخند می زنم
دلم برای همتون تنگه
خوشبختم و منتظرم
بدجوری منتظرم تا خوشبختی هام چند برابر بشه
یه چیزایی تو زندگی هست
که باعث میشه گاهی وقتا آدم
تو اوج ناراحتی هاش لبخند بزنه
یه چیزایی مثه خنده های امشب تو
یه چیزایی مثه بوی این شکلات
یه چیزایی مثه خاطره های دورمون
مثه همه ی روزایی که باهم خندیدیم و دعوا کردیم
یه دوستی هایی که به هیچ قیمتی از بین نمیرن
این مدت
خیلی حرف داشتم
ولی
حرفام دیگه نوشتنی نیست
دیگه حتی گفتنی هم نیست
باید نگام کنی
باید نگام کنی و همه ی حرفامو بشنوی از نگاهم
دلم نمیاد حرف نزنم
دلم نمیاد این همه حس خوب داشته باشم و نگم
دلم نمیاد از شادی اشک بریزم و بیانش نکنم