من بزرگ می شوم
سال به سال که می گذرد
یک سال به سنم اضافه می شود
و هر یک سالی که به سن من اضافه می شود
یک سال هم به نبودن های تو اضافه خواهد شد
و این عدد هی بزرگ و بزرگ تر می شود و گاهی وقتها
آدم را می ترساند
بیست سال دوری آدم را می ترساند
و من هر چه بزرگتر می شوم، اوج این ترس را بیشتر می فهمم
بیشتر نگران می شوم
بیشتر می لرزم
بیشتر صبرش را ستایش می کنم
و من هر چه بزرگتر می شوم
روزهای کمتری در سال یادت می کنم
کمتر و کمتر ار تو کمک می گیرم
و این من را می ترساند

می خواهم از تو بنویسم
از چشمهایت
و همه ی مهربانی اشان
می خواهم بنویسم که چه طور هر بار که نگاهشان می کنم
اشک امانم نمی دهد

به این فکر می کنم
از لحظه ای که به دنیا آمدم
چه کرده ای با من، با همه ی وجودت
که اینطور آغشته ات شدم ؟

به چشم هایت نگاه می کنم
و دلم برایت تنگ می شود

امسال هم برایت
شمعی روشن می کنم
به یاد همه ی سال های نبودنت
و همه ی خاطره های نداشته ام از سالهای بودنت