بعضی لذت ها هست که آدم از یاد می برتشان
مخصوصا اینجا
بعضی لذت ها، مثل لذت دامن پوشیدن
مثل لذت کفش پاشنه بلند پوشیدن و درد گرفتن پاها
بعضی لذت ها
مثل لذت زن بودن

حالا من
دور از چشم همه
دامن پوشیده ام و کفش های مامانم را به پا کرده ام
دور خانه راه می روم و لذت می برم
از درد پاهایم
و از این فکر که روزی می رسد که عادت کنم به این کفش ها ؟
به این فکر می کنم که چه لذتی است
مثل دختر بچه ها شده ام که دوست دارند لباس های بزرگونه تنشان کنند
مثل دختر بچه ها دور خانه راه می روم و لذت می برم
غش می کنم از دیدن این کفش ها و به پا کردنشان

منتظرم
بی صبرانه منتظرم که از این مملکت بروم و هر روز دامن بپوشم با کفش های تق تقی

Posted by shibba at 14:23 | Permalink | Comments (5) | TrackBacks (0)

یک- دیشب خواب بهاره دیدم، شفاف بود و واضح ، و من بغلش کردم، با همه ی وجودم

دو- امروز دیدم 8 ماه از روزی که تو وبلاگم نوشته بودم تخته وایت بورد می خواهم می گذرد! من بعد از 8 ماه به جای اینکه به تخته وایت بوردم برسم، به یک مقوای وایت بوردی رسیدم :) به هر حال بهتر از هیچی است ،نه ؟ تازه یک ماژیک بنفش وایت بورد هم هدیه گرفتم :)))))ا

سه- من گوشهایم را سوراخ کردم ، 4شنبه بالاخره طلسم را شکستم و تصمیمم را گرفتم و گوشهایم را سوراخ کردم و حالا دلم پر می زند برای اینکه دو هفته بگذرد و بتوانم گوشواره های قشنگ گوشم کنم ، این دو جمله قرار بود خودشان یک پست جداگانه باشند، اما نشد

چهار-امتحان ها تمام شد و دیدی که چقدر زود گذشت همه چیز ؟ حالا مانده پروژه ها و زبان خواندن، حتی اهرابیان هم دیگر تمام شد و من دیگر از هیچ درسی نخواهم ترسید :)ا

پنج- من سیب هدیه گرفته ام، سیب ِ سبز ِ ترش ِ خوش مزه ، سیب هایم را اگر بچه های خوبی بودید بعدا نشانتان می دهم :))ا

شش- من مانده ام و یک دنیا کار و یک خانه ی کثیف و یک عالمه زرد آلو و آلبالو و گوجه سبز و آلو که باید لواشک شوند

Posted by shibba at 09:41 | Permalink | Comments (3) | TrackBacks (0)

روزی هزار بار دلم برایت تنگ می شود و
پیش خودم یواشکی فکر می کنم اگر بودی چه خوب بود

روزی هزار بار
یادت می افتم

روزی
دقیقا
هزار بار

Posted by shibba at 22:44 | Permalink | Comments (1) | TrackBacks (0)

دیگر نمی خواهمت
داشتم سعی می کردم رو راست باشم با تو
نذاشتی
حالا دیگر
این دوستی که به نظرت همیشه صمیمانه بود و به نظر من هرگز را نمی خواهم

میگفتی: من برای تو هم می نویسم
و من باور نمی کردم
حالا این بار من برای تو می نویسم

تو باور نکن

Posted by shibba at 23:13 | Permalink | Comments (0) | TrackBacks (0)

شیرین نوشته بود : فکر می کنم هنوز 23 ساله ام
من خواندم
و بعد پیش خودم فکر کردم : مگر چند سالش است ؟!ا
بعد شروع کردم به جمع و تفریق کردن
تازه اینجا بود که فهمیدم من 21 ساله ام
بعد موجی از حیرت همه ی وجودم را گرفت
هر چه پیش خودم فکر کردم دیدم 19 سالگی و 20 سالگی ام را به یاد نمی آورم
آخرین سنی که از خودم یادم بود 18 سالگی بود
یعنی من همه ی این سالهای دانشگاه با حس 18 سالگی ام زندگی کردم
حالا ناراحت بودم
نه از اینکه سنم زیاد شده
از اینکه سالهای 19 سالگی و 20 سالگی و 21 سالگی ام را از دست داده بودم
از اینکه تجربه ی شان نکرده بودم
مثل آدمی که 3-4 سال در کما باشد
و بعد که بیدار می شود یکهو می فهمد که بزرگ شده
من هرگز 19 ساله نشدم
و این برایم سنگین بود
حالا هم هضم کردن اینکه من 21 سال و هفت ماه دارم برایم سخت است
اما تصمیم گرفتم آنقدر هر روز با خودم تکرار کنم سنم را تا باورم شود
می خواهم باور کنم زندگی جدیدم را
می خواهم بیدار شوم
باید یاد بگیرم نقش یک دختر 21 ساله را بازی کنم
باید یاد بگیرم این چند ماه آخر، نقشم را درست بازی کنم و 21 سالگی ام را از دست ندهم
حالا در کنارش
باید یاد بگیرم که سن شیرین را هم بدانم
باید باور کنم که او هم دیگر 23 ساله نیست
باید باور کنم که از روزهایی که اینجا بوده، زمان طولانی ای گذشته
که حالا دیگر 4 سال است که شیرین اینجا نیست
از این بازی زمان و ساعت ها و روزها و سالها و شمارششان خسته ام
از اینکه دوری عزیزترین هایم را مدام بشمرم خسته ام
سال دیگر ،اگر بروم
می نشینم سالهای دوری خودم را می شمرم
دوری خودم از عزیزترین هایم
آخرش
همه ی سالهای زندگی ام را
مثل همین سه-چهار سالی که از دست دادم
از دست می دهم
از این عددهای بی رحم حالم به هم می خورد
عددهایی که هی بزرگ و بزرگ تر می شوند و هر چه می گذرد
معنایشان عمیق تر
دلم نمی خواهد زمان بگذرد
نمی توانم شادی بیشتر از 30 ساله را تصور کنم
تازه آن را هم کلی سعی کردم تا سنش را به خودش بچسبانم به زور
مثل همین حالا که دارم سعی می کنم سنم را به خودم بچسبانم
نمی توانم بردیا را ببینم وقتی که اینقدر همه چی بلد است و همه ی کارهایش را خودش انجام می دهد
نمی توانم باورش کنم که این همه بزرگ است
وقتی که مثل آدم بزرگها، روی لوازم اسکیت اش را می خواند
" elbow pad / right "
بعد می گوید: این مال دست راستمه
و من تازه می فهمم که چطور می داند اینها را که همه مثل همند و هم شکل را به کجایش باید ببندد
احساس خنگی می کنم و ناتوانی در مقابلش
بردیا هنوز برای من سه ساله است
و من خسته ام از این بازی زمان
از این روزها که می دوند و من بهشان نمی رسم
نمی خواهم پیر شوم بدون اینکه جوان بوده باشم
می خوام جوان باشم
می خواهم بفهمم که نوجوانی ام تمام شده
می خواهم لمس کنمش
می خواهم تک تک روزها و ساعت ها و لحظه های جوانی ام را حس کنم
من 21 ساله اام
و می خواهم تا آّبان 21 سالگی ام را زندگی کنم

Posted by shibba at 11:31 | Permalink | Comments (3) | TrackBacks (0)

مامانم امروز یه حرف بامزه زد
خیلی عصبانی یهو برگشت گفت : من نمی دونم تو چرا اصلا احساس ِ خوردن نداری !!!!!!:)ا
فکرش رو بکن !!!!!ا
من !!!!!ا
اونم این روزا !!!!ا
احساس ِ خوردن نداشته باشم :))))))))))))ا

روزایی مثه دیروز که موقع ناهار هوس کرده بودم همه ی چیزای منوی رستوران رو سفارش بدم
روزایی مثه این چند روز که اینقدر می خورم حالم داره از خودم به هم میخوره
مثه این روزای دم امتحان که کاری جز خوردن ندارم

Posted by shibba at 12:06 | Permalink | Comments (0) | TrackBacks (0)

برای آزاده

این روزها
دلم می خواهد مدام خاطره بسازم
با تو
با تو
و با تو
دلم می خواهم خاطره بسازم
خاطره هایی که بعدها
وقتی نگاهشان می کنم
غرق لذت شوم
و لبخند بر لبانم باشد
دلم تنگ شده برای همه ی خاطره هایمان
برای همه ی با هم بودن هایمان
امروز پر ِ اشکم و مدام غصه می خورم
بیا خاطره بسازیم
بیا این اندک روزهای با هم بودنمان را ماندگار کنیم
دلم تنگ میشود برایت لعنتی
دو ماه ِ دیگر که دیگر نتوانم هر وقت که دلم خواست ببینمت
دلم برایت تنگ میشود
همین حالا هم
دلم برایت تنگ است
برای خنده هایت
و اشک امانم نمی دهد
می خواهم
مثل بچه ها
پاهایم را بکوبم زمین
و بگویم که
چقدر
و چقدر
و چقدر
دلم میخواهد
آنقدر با هم باشیم
که بعدتر ها
ندانم به کدام روز فکر کنم و کدام خاطره را مرور کنم

دوستت دارم برای همه ی بودن هایت

Posted by shibba at 22:33 | Permalink | Comments (2) | TrackBacks (0)

You are Big for me

Posted by shibba at 23:39 | Permalink | Comments (1) | TrackBacks (0)