دلم می خواست کافه نشینی های شبانه ی مان هنوز هم بود، حتی اگر تو همیشه سکوت می کردی و غمگین بودی
دیگر نمی خواهمت
داشتم سعی می کردم رو راست باشم با تو
نذاشتی
حالا دیگر
این دوستی که به نظرت همیشه صمیمانه بود و به نظر من هرگز را نمی خواهم
میگفتی: من برای تو هم می نویسم
و من باور نمی کردم
حالا این بار من برای تو می نویسم
تو باور نکن