مگه زندگی به جز اینه ؟
به جز اینکه گاهی دیگه نتونی تحملش کنی و بشینی یه گوشه زار بزنی ؟
مگه زندگی به جز همین روزاییه که داریم ؟ همین روزایی که گاهی دیگه نمی تونی نگاشون کنی
روزایی که کم میاری
مگه زندگی به جز اینه که غر بزنی
و دوروبرت پر از آدمایی باشن که بهت نیرو بدن
مگه زندگی به جز اینه که دوباره جون بگیری و هر دفعه که خواستی گیج بشی یاد حرفای آدمای دور و برت بیفتی
یادت بیفته که چقدر خوبه که آدمایی که تجربشون از تو بیشتره می تونن آرومت کنن
مگه زندگی به جز اینه که بعد از غر زدن قدرش رو بیشتر می دونی همیشه ؟
مگه زندگی به جز این روزا و این هوای پاییزیه ؟
هوا خوبه
اونقدر خوب که دلت می خواد بغلش کنی
دلت می خواد راه بری
بی هدف
بدون دغدغه
بدون نگرانی
هوا خوبه
منم خوبم
من بلدم خوب باشم
بلدم لذت ببرم
و این بزرگترین نعمتیه که خدا بهم داده
در کنار بقیه ی نعمت هاش
در کنار دوستای خوبی که دارم
و لحظه های خوبی که دارم
و زندگی خوبی که دارم
امروز
خسته از این همه شلوغی
دوباره نیرو گرفتم که همه جا رو تمیز کنم
همه جا رو تمیز کردم
و توی ذهنم نوشتم : همه جا رو تمیز کردم تا با خیال راحت دوباره همه جا رو بریزی به هم
و خندیدم
به خودم
به خونه که تمیز شده
به حماقت من و این همه وسواس برای مرتب بودن

خوبم
اما گیجم و همه چیز تو ذهنم حسابی قاطی است
می خواستم امتحان شنبه رو کنسل کنم که فقط روی امتحان بعدی اش متمرکز شم
دیر شده بود برای کنسل کردن
حالا دوباره همون آشم و همان کاسه
نمی تونم بی خیالش شم و باز ذهنم درگیرشه. دلم نمی آد براش درس نخونم
همانطور که دلم نمی آد تمرین های آمار فردا رو حل نکنم
هر چقدر به خودم می گوم دو هفته بیخیال درسهای دانشگاه شو
فایده نداره که نداره
ذهن احمق من نمی تونه حرفهای من رو بفهمه

من خوبم
هوا خوب است
آنقدر که دلت می خواهد بغلش کنی